na styku

zapiski na styku obserwacji i prowokacji, cynizmu i liryzmu, blagi i powagi

Wpisy otagowane „zaślubiny”

  • wtorek, 11 października 2011

    • w hali odlotów

      wesele dla zuchwałych okazało się najlepszą imprezą sezonu. już próba generalna, przygotowana przez kate i williama wypadła nieźle, ale to właściwa uroczystość zrobiła furorę. piękna ceremonia w kościele (dominikanie są dobrzy w eventach!) i rozbrajająco szczere kazanie ojca Andrzeja oczarowały zastępy gości (odnotowano nawet jedno nawrócenie!). z kolei zabawa weselna zachwyciła nawet otrzaskany w temacie zespół organizacyjny (od kamerzysty jeszcze w czasie podróży poślubnej otrzymywaliśmy smsy, że żadnego wesela jeszcze mu się tak nie kręciło i nie ma, czego wycinać). a my, gdy jakimś cudem wydobyliśmy z siebie głos na przysiędze (mniejsza o wzruszenie, tego dnia oboje mieliśmy solidne nieżyty nosa!), nie stratowaliśmy się w pierwszym tańcu, próbując dorównać travolcie w "gorączce sobotniej nocy" i z przejęciem zjedliśmy pierwszego kotleta... po prostu świetnie się bawiliśmy.

      ech... wczoraj stuknął nam miesiąc! z takim stażem można już udzielać porad małżeńskich, a zdecydowanie upoważnia on do do- lub odradzania zamążpójścia. nie wiem, jeszcze jak małżeństwo (na dłuższa metę), ale miesiąc miodowy, a szczególnie podróż poślubną polecam. podróże polecam zresztą na każdym etapie związku. nic tak nie ułatwia nabrania dystansu do życia powszedniego, jak odległość liczona w kilometrach od miejsca uciążliwych wydarzeń.

      chyba dlatego tak lubię lotniska. bo gdy na nie wkraczam, już nie jestem tu. a jeszcze nie jestem tam. jestem nigdzie, więc nic mnie nie dotyczy. niczego nie zmienię, niczego nie załatwię. mogę tylko czekać. mogę się snuć. mogę beztrosko załamywać się nad ceną coli z automatu i pomysłowością producentów pamiątek do umieszczania emblematów narodowych absolutnie na wszystkich najmniej przydatnych przedmiotach. mogę porównywać ceny wódek, obserwować podróżnych (tutaj, jak nigdzie indziej na świecie, wszyscy zdają się być sobie naprawdę równi - w sklepach, kawiarniach, toaletach i gate'ach) i zjeść anemiczną kanapkę.

      i miodowy miesiąc też jest takim jakby lotniskiem. dlatego też z przyjemnością pokoczuję jeszcze trochę w hali odlotów...

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      tiferet
      Czas publikacji:
      wtorek, 11 października 2011 22:02

      Opcje

  • sobota, 27 sierpnia 2011

    • wesele dla zuchwałych, s03e02: a dajcie wy mi wszyscy święty spokój!

      diabeł tkwi w szczegółach. bardzo prawdziwe to stwierdzenie. gdy ostrzegano mnie, że przed samym ślubem to dopiero będę miała jazdę - nie wierzyłam. no bo co za jazdę, skoro wszystko już będzie załatwione? jakże się zdziwiłam, gdy zaczęło się final countdown... nie myślałam, że w tak krótkim czasie zrobię doktorat z zup, doktorat z bukietów ślubnych, doktorat z winietek, doktorat z dekoracji... mimo starań nie udało mi się nie wpaść w szaleństwo przygotowań i utonęłam pod falą drobiazgów, dekoracji-sracji, pierdulasków. na tej ostatniej prostej wszystko, co dotąd wydawało mi się marginalne, nagle urosło do rangi fundamentu.

      im bardziej chcę coś uprościć, tym więcej komplikacji powstaje. jak podejmę decyzje samodzielnie, kordon doradców obrazi się, jak zapytam o zdanie, sczeznę zanim znajdę punkt wspólny. wybór zespołu, fotografa, ba nawet sali, okazał się betką przy wyborze ostatniego dania weselnego. jak to mawiał sofokles - nie ma gorszych wrogów niż doradcy.

      zostały dokładnie 2 tygodnie. na tapecie cykl spotkań z obsługą i ustalenie ostatnich diabelskich szczegółów...

      typ niepokorny z deczko odpuścił i na wszystko się już zgadza. no, prawie wszystko. ale to już taki... szczegół!

      dziewczyny pamiętajcie, by nie łączyć rozmów do narzeczonych od najbliższej rodziny i puszczać komunikat o przerwanej linii telefonicznej.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      tiferet
      Czas publikacji:
      sobota, 27 sierpnia 2011 13:31

      Opcje

  • środa, 20 lipca 2011

    • wesele dla zuchwałych, s03e01: miłość wszystko zwycięża, nawet urzędy!

      przyszła pora na potwierdzenia, poświadczenia, odpisy i zapisy. jeśli myślicie, że znalezienie koszuli z kołnierzykiem łamanym w kolorze ecru tudzież klipsów udających kolczyki w kolorze oliwkowym to wyzwanie, to jak nazwiecie to...

      papierologia zaczęła sie od tego, że pani w wom poinformowała nas, że wszystko załatwimy na falęckiej. na falęckiej dowiedzieliśmy się, że na kenie. ale ponieważ urzędy mają teraz - uwaga - komputery, to pani z falęckiej wysłała do pani na kenie zawiadomienie, żeby ta wyjęła mój akt urodzenia. dzięki komputerom ta operacja trwa tylko 3 do 5 dni roboczych.

      dziwne było to dla nas, że mamy udać się na ken, bo ken to ursynów, a my mamy ślub na mokotowie. zaniechaliśmy jednak poszukiwania logiki i udaliśmy się na ken. w poczekalni na kenie na tablicy ogłoszeń narzeczonych informuje się, że jeśli ślub będzie na mokotowie, to należy udać się na falęcką [sic!]. ale to tylko taka zmyłka (może w ten sposób radzą sobie z kolejkami...petenci krążą od urzędu do urzędu, a urzędnicy mają więcej czasu na pałaszowanie pączków?).

      w końcu wypełniliśmy papiery i dokonaliśmy należnych wpłat, ale panu urzędnikowi nie przyszło do głowy poinformować nas, że część opłat należy wykonać w okienku, a część przelewem. wszystko więc opłaciliśmy w okienku, w którym pani kasjerka również nie zważała na nasz nieuświadomiony błąd. za tydzień miał być odbiór zaświadczenia. we wskazanym terminie stawiliśmy się w urzędzie, w którym to inna urzędniczka zauważyła błąd w opłacie. no to napisaliśmy podanko z prośbą o zwrot pieniędzy z okienka. na rozpatrzenie czeka się od 2 do 3 tygodni.

      kiedy już państwo uznało, że jednak zezwala nam na pobranie się i skoro nie zniechęciły nas administracyjne procedury, to to musi być prawdziwa miłość, udaliśmy się do parafii. ja do swojej, grześ do swojej, na końcu do tej, gdzie ma być ślub. łatwe to nie było, bo księża mają teraz również sezon urlopowy. i tutaj też pokutuje reglamentacja informacji. na stronie www każą przyjść z kompletem makulatury do kancelarii parafialnej. tak więc po wcześniejszym wyjściu z pracy i odstania swojego w kolejce dowiadujemy się, że owszem do kancelarii, ale trzeba się umówić z konkretnym księdzem. po tygodniu mailowania z owym księdzem udaje się. w końcu dochodzi do spotkania, spisujemy protokół, wysłuchujemy, że mamy się mnożyć na potęgę i... możemy dać na zapowiedzi. co za ulga!

      niestety ta historia nie wszystkim imponuje. na piwie dowiadujemy się, jakie przejścia mieli ci znajomi i znajomi znajomych, którzy są różnych wyznań lub tylko jedno z nich jest wierzące. okazuje się, że nasz maraton to był krótki dystans, bo jeśli np. zmienia się miejsce zamieszkania to trzeba przygotować się co najmniej na triatlon, aby udowodnić, że w mieszkaniu, w którym już się nie mieszka przyjęło się księdza po kolędzie.

       

      reporter "wedding extreme magazine": ladies and gentlemen, miło mi przedstawić naszego dzisiejszego bohatera: narzeczonego, mr allena. mr allen właśnie załatwił ostatni kwit niezbędny do zawarcia zwiażku małżeńskiego. jakie rady dałby pan narzeczonym na tym etapie przygotowań ślubnych?

      mr allen: uhuh... przepraszam uhuh... ale się zmachałem... witam państwa... uhuh otóż sympatii szukać najlepiej w swojej parafii. uhuh przeprowadzać się zawsze przed kolędą. nie ufać tablicom ogłoszeń w urzędach. a przede wszystkim uhuh: łyknąć sobie valium na starcie.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (1) Pokaż komentarze do wpisu „wesele dla zuchwałych, s03e01: miłość wszystko zwycięża, nawet urzędy!”
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      tiferet
      Czas publikacji:
      środa, 20 lipca 2011 21:49

      Opcje

  • piątek, 17 czerwca 2011
  • piątek, 29 kwietnia 2011
  • środa, 27 kwietnia 2011
  • środa, 13 kwietnia 2011
  • czwartek, 07 kwietnia 2011
  • wtorek, 22 marca 2011

    • wesele dla zuchwałych, s02e02: klasycznie czyli żabką

      skoro nie mamy nic do roboty, zróbmy zaproszenia - rzekł grześ i zasiadłam do przeglądania aukcji. sprawdzając dziesiątki ofert, odkryłam, że pojęcie klasyki jest bardzo rozmaicie rozumiane przez rodaków. tak rozmaicie, że o ile coś nie jest nowoczesne (np. laserowo wycinane wzory) lub romantyczne (zakochana para, może być w czułym objęciu lub w karecie) to jest klasyczne właśnie.

      klasyką są zarówno gołąbki i obrączki (zatem klasyczne występuje tu chyba w rozumieniu tradycyjne), jak i serduszka czy kwiatki (czyżby klasyczne w rozumieniu typowe?). klasyką bywają też najróżniejsze motywy roślinne, w tym orientalne (klasyka dalekiego wschodu?), jaki i środkowoeuropejskie listki i motylki. chwilę zastanawiałam się, czemu zabrakło najlepszego chyba uosobienia stylu klasycznego - żabki?

      w końcu odkryłam, że klasyczne oznaczają po prostu eleganckie. znalezienie tego pozornie precyzyjnego odniesienia nie ułatwiło jednak klasyfikacji. jako że gusta polaków bywają bardzo różnorodne, to dla wielu elegancko oznacza na bogato - niech aż kapie od złotych emblematów na perłowym papierze, z połyskliwym, wypukłym drukiem, z atłasowymi wstążeczkami i plastikowymi brylancikami udającymi swarovskiego. dla stosunkowo niewielkiej grupy klasycznie oznacza chyba to, co powinno - umiarkowaną dekorację, harmonijną kompozycję i stonowaną kolorystykę.

      i na koniec ostatnia, już dość ścisła definicja - klasyczne zaproszenie oznacza... zaproszenie w formacie a5.

      ***

      jakie wybraliśmy?

      z serii "delikatne".

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      tiferet
      Czas publikacji:
      wtorek, 22 marca 2011 00:22

      Opcje

  • wtorek, 18 stycznia 2011

    • wesele dla zuchwałych, s02e01: migawki z sadzawki

      gosilla mi dziś zarzuciła, że zmuszam społeczeństwo do myślenia o weselu mojej klientki. dobrze więc, dziś nie będzie o tym... a szkoda, bo byłby niezły kolejny odcinek. poszukiwanie foto i video (pisane też z polska wideo) bywa wielce edukujące. otóż zdjęcia z dnia ślubu muszą obecnie obejmować także przygotowania i błogosławieństwo, a nie jak niegdyś - ceremonię, wesele i sesję. oczywiście sesja też już nie w studio na tle malowniczych fototapet czy olejnych imitacji (lub co gorsza styropianowych) ruin greckich. obecnie oczywiście tylko w plenerze i oczywiście musi być oryginalnie, śmiało, wręcz awangardowo. także pary prześcigają się w pomysłach na najbardziej nietypowe miejsce na sesje - panny młode w swym oddaniu sprawie wchodzą w sukniach do jezior, wspinają się w obcasach po skałkach, pokazują nie tylko podwiązki, ale i majtki; pary pozują w pustostanach, tramwajach, sklepach i piwnicach.

      a jeszcze wracając do tego przygotowania (czyli zdjęcia z wizyty (u) kosmetyczki, fryzjera i makijażystki) to dziwna ta moda, tak kilkadziesiąt lat temu zrobiła furorę w stanach i teraz przyszła do nas.  tym jednakże sposobem usługodawca ma większą dniówkę, a w zamian młodzi otrzymują reportaż z całego dnia. tak, teraz to się nazywa reportaż.

      ale i usługi video przeżywają rozkwit swych możliwości. oczywiście oprócz słitaśnych animacji, captchy i wielofunkcyjnego menu usługobiorcy otrzymują klip (3 minutowy wybór najciekawszych scen z podkładem muzycznym, tu króluje motyw przewodni z benny'ego hilla, przyspieszone klatki i sepia).

      co odważniejsi mogą się nawet pokusić o zarejestrowanie również nocy poślubnej - co, o ile kamerzysta/fotograf naprawdę nie ma wyczucia, fantazji i świadomości siły niedomówień, niestety wychodzi arcykomicznie, sztucznie i tandetnie.

      przyznam, że odkrywanie tego całego biznesu i zmieniających się gustów polaków (już nie swojsko, jeszcze nie z klasą) może być na tyle fascynujące, że nie da się podporządkować sugestiom gosilli...

       

      [esterko, proszę, zróbmy sobie zdjęcie z naszej nocy poślubnej... czyż nie warto uwiecznić twojego koronkowego dessous po babce dla potomnych!?]

      p.s. czemu pisanie o ślubie i weselu podczas, gdy nie ma się już ochoty w kółko odpowiadać na pytanie "jak tam przygotowania?" (jakby przez ponad 12 m-cy które mijają od zaręczyn do ceremonii harmonogram przygotowań uwzględniał minimum jedno zadanie na każdy dzień... a tu wypada ledwo jedno miesięcznie) nie może być takim ciosem, jaki house'owi wymierzył chase? wszyscy uznali, że chase ma powód być wsciekły na house'a i nie dawali mu spokoju, zatrwożeni jego ignorancją. w końcu chase podbił limo szefowi, mówiąc: teraz dadzą mi spokój. i dali! niestety, mój blog musi mieć niewielką poczytność wsród znajomych, bo pytania wciąż padają... albo chase lepiej się bije niż ja piszę!

      niedawno rozmawiałam z dziewczyną w ciąży, która przyznała, że ma dość pytań "jak się czuje?". nikt już nie pyta, co słychać poza t y m, jak w pracy, czy czytała ostatnio coś ciekawego... wszystko podporządkowane jest jednemu pytaniu, na które nie ma ochoty odpowiadać, ale z grzeczności odpowiada. oni zresztą zapewne z grzeczności pytają. taka grzecznościowa pułapka.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (2) Pokaż komentarze do wpisu „wesele dla zuchwałych, s02e01: migawki z sadzawki”
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      tiferet
      Czas publikacji:
      wtorek, 18 stycznia 2011 23:13

      Opcje